button-fotoalbums

button-muziek

button-link

Kees van Dongen

kees van DongenKees werd geboren in Amsterdam op 14 juli 1932 als tweede kind in een traditioneel katholiek  gezin van 5 kinderen. Zijn vader was schoenmaker en had een winkel in de Koperen Knopenbuurt (Staatsliedenbuurt) aldaar.
Hij genoot Lager Onderwijs bij de broeders van Saint-Louis van 1 september 1938 tot 1944.
Na de lagere school ging hij naar de voorbereidende klas seminarie bij de broeders van Huijbergen te Bergen op Zoom en ging vervolgens in 1946 naar het gymnasium op het Juvenaat H. Hart eveneens in Bergen op Zoom. Na het gymnasium bracht hij zijn postulaat en noviciaat door bij de priesters van het H. Hart te Asten en op  september 1954 trad hij in bij de congregatie van de SCJ. Hij zette zijn studie voort. Hij volgde twee jaar filosofie en een jaar theologie te Liesbosch (bij Breda), waarna hij het tweede, derde en vierde jaar theologie afrondde in Nijmegen.
Op 19 juli 1959 werd hij door bisschop Bekkers tot priester gewijd.

Na zijn priesterwijding deed hij  het vijfde praktijkjaar jaar theologie te Amsterdam en werd parochie-assistent in de parochie van Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstand in Amsterdam. Hierna werd hij benoemd als directeur bij een van de clubhuizen van de Katholieke Stichting voor Gezin en Jeugd. Eerst voor het clubhuis Ricardo te Smeetsland en later bij clubhuis de Kraal in Crooswijk. Eind 1971 besloot hij uit te treden en ging wonen in Papendrecht.

Op 30 maart 1972 werd het burgerlijk huwelijk met José Rost gesloten op het stadhuis te Papendrecht. En op 4 juli 1972 vond met toestemming van bisschop Janssen het kerkelijk huwelijk in Stella Maris te Rotterdam plaats, ondanks dat er geen dispensatie was verkregen. Op 13 september 1974 werden we verblijd met onze dochter Jacqueline in het ziekenhuis te Dordrecht

Kees besloot het clubhuiswerk te verlaten en ging opbouwwerk studeren aan de Katholieke Sociale Academie in Den Haag en wij verhuisden naar Vlaardingen. In maart 1976 werd Kees benoemd tot functionaris bij de Algemene Stichting Raad voor het Ouderenwerk, voor het Dienstencentrum de Valkenhof in Vlaardingen-West. Op 8 mei 1992 ging hij met de Vervroegde Uittreding.(V.U.T)
Hierna ging Kees niet op zijn lauweren rusten en was actief in het vrijwilligerswerk. En omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan, waren het taken die toch met zijn achtergrond te maken hadden zoals bijvoorbeel secretaris Commissie Pastoraal voor de Katholieke  Bond voor Ouderen Zuid-Holland, leider gespreksgroep in het verzorgingshuis de Meerpaal, parochiebestuurslid voor de liturgie, lid werkgroep Woord- en Gebedsdiensten.
Vooral zijn vrijwilligerswerk werd hij in 2013 begiftigd met de Laurentiuspenning van het bisdom Rotterdam. In 2014 stopte hij met al zijn vrijwilligersactiviteiten, want je moest stoppen op je hoogtepunt vond hij.
De laatste jaren van zijn leven kwamen er steeds meer kwalen bij als hartfalen, nierfalen, diabetes type 2. Het laatst jaar was het moeilijkste jaar, gekluisterd zijn aan de rolstoel, valpartijen, etc.  Je autonomie verliezen.  Toch nog geheel onverwachts was hij besmet geraakt met het coronavirus en op bijna 89 jarige leeftijd overleed hij op 18 april 2021 in het bijzijn van zijn vrouw en dochter.

Kees was een trouwe bezoeker van de contactdagen van de Vereniging van Oud-leerlingen van de SCJ.

Wenny Poortman

Wenny Poortman 1Boudewijn Poortman, beter bekend als Wenny, werd geboren op 18 november 1947 in Tjimahi Indonesië. Hij was de oudste van een gezin van 10 kinderen. In zijn achtste levensjaar maakten zijn ouders, broertjes en zusjes de overtocht naar Nederland. Van de warme tropen naar het koude kikkerlandje. In Indonesië zat Wenny op de Nederlandse school. In Nederland kon hij dus goed meekomen. Vanaf zijn twaalfde volgde hij het Gymnasium op het Juvenaat in Bergen op Zoom. Na het Gymnasium afgerond te hebben in 1966, heeft hij nog kort gewerkt bij de Waterstaat en bij Enka. Voor de liefde verhuisde hij naar Dordrecht. In Dordrecht kwam hij te werken bij Krohne Altometer als Research en Developer voor flowmeters. Hij bleef hier tot en met zijn pensioen.  

Op zijn 24ste is hij getrouwd met Marie Bollebakker. Hij heeft 2 kinderen Brenda en Sabrina en vijf kleinkinderen. In zijn vrije tijd hield Wenny zich vooral bezig met muziek maken, filmen en badminton spelen. Na zijn pensioen struinde hij de verschillende pasar malams af met zijn eigen band Pacific Malihini. In de laatste fase van zijn leven heeft hij een band opgezet bij een buurthuis om mensen uit de wijk met elkaar te verbinden. Hij was een familieman die hield van mensen en van muziek maken. Helaas overleed Wenny veel te vroeg aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Hij is overleden op 4 februari 2020

Gerard Marissink

Gerard MarissinkGerard [Geert] Marissink werd op 10 mei 1948 in Raalte geboren en overleed op 7 januari 2021 in Raalte.
Na de lagere school gaat hij in 1960 naar het Juvenaat te Bergen op Zoom, omdat hij graag missionaris wilde worden. Na enige jaren heeft hij zijn SCJ-opleiding voortgezet op
St. Gerlach te Heer en heeft deze in 1966 vanuit het broedernoviciaat Maria Koningin in Helmond beëindigd.
Hij vertelde later, dat hij  op St. Gerlach ’s-avonds op zijn bed vaak een opgevoerde Kreidler langs hoorde komen. Hij dacht als ik hier blijf, krijg ik later nooit zo’n mooie brommer.


Toen hij weer in Raalte was, ging jij werken bij Texaco benzinestation en de mooie brommer was er snel. De brommer werd een motorfiets en daarmee reed hij vaak naar Zuid-Limburg, langs Heer en vooral naar de streek rond Epen. Maar hij kwam ook vaak bij de trainingen op het TT-circuit te Assen.
Hij ging in Raalte werken als stoffeerder, vooral voor de secure klussen . En later voor een gerenommeerde woninginrichting in Zwolle, waar hij zijn vrouw Janny leerde kennen.
Samen kregen zij twee kinderen en drie kleinkinderen.
Inmiddels werkte hij als schaderegelaar bij Woudsend Verzekeringen. Maar in die tijd volgde hij in de avonduren opleidingen en rond zijn veertigste werd hij bouwkundig ingenieur.
Bij Woudsend kreeg hij een functie om door het hele land gebouwen te inventariseren voor de risico's van schade voor brand en storm. 
Hij was erg trots op zijn gezin, erg secuur , had gevoel voor humor ,maar was ook zeer zorgzaam.

Ad van den Ende

Ad van den EndeAd van den Ende werd op 16 december 1938 geboren als jongste van zes kinderen in Den Hoorn en overleed op 8 februari 2021 in de leeftijd van 82 jaar in IJsselstein.
Op 12 jarige leeftijd begon hij in 1951 aan zijn SCJ-opleiding op het Juvenaat te Bergen op Zoom en beëindigde deze in 1965 – één jaar voordat hij priester gewijd zou worden – vanuit Nijmegen.


Tijdens zijn theologiestudie behaalde hij het gymnasiumbèta- diploma. Ad ging in Delft scheikunde, met bevoegdheid voor wis- en natuurkunde, studeren en rondde in 1971 deze studie als scheikundig ingenieur af. Hij werd scheikundeleraar in Rotterdam en leerde via de school zijn vrouw Anje kennen. Samen hebben zij twee kinderen en twee kleinkinderen, waar hij zeer trots op was. Tot zijn 59e heeft hij lesgegeven en is toen met pensioen gegaan.


Omdat in 1971 scheikunde nog geen examenvak was, kwam hij in de gelegenheid om met pater Siem Schotte SCJ naar Kameroen te gaan. Dit hele reisverhaal staat op zijn website hier .

Hij ontdekte dat je bij Bibliotheca Augustana  veel Giekse en Latijnse teksten kan downloaden, ook van het Oude en Nieuw Testament. Dat was voor hem de aanleiding om de evangeliën van Marcus te vertalen en een antwoord te geven op veel vragen waar theologen geen redelijk antwoord op weten. Dit alles resulteerde in het schrijven van een boek “Jezus in historisch perspectief “
In Loopmare 169 is een artikel gepubliceerd met als titel “Het hart heeft weet van … “, waarin Jos Wilhelmus een uitgebreid gesprek heeft met Ad. 
Samen met zijn vrouw heeft Ad in vele landen met de caravan rondgezworven en zij namen dan altijd de fietsen mee. Vanwege een spierziekte fietste hij vele jaren op een driewieler en hij zei dan vaak “Je kunt nergens zo mooi fietsen als hier in IJsselstein” .

Pater Jan van Berkel SCJ

jan van Berkel

Jan van Berkel is geboren op 13 oktober 1929 te Eerde en overleed op 10 januari 2021 te Gemert.
Jan volgde het klein-seminarie bij de Norbertijnen in Heeswijk (1943-1949). Daarna maakte hij in 1950 de overstap naar het groot seminarie in Liesbosch en werd in 1956 in Nijmegen tot priester gewijd.
Zijn eerste benoeming als priester was studie Duits en leraar in Christus Koning in Helmond (1956-1967). Toen dat seminarie werd gesloten, werd Jan econoom in het Juvenaat te Bergen op Zoom. Hij voelde toch meer voor het pastoraat en begon een lange periode van toegewijde pastorale zorg. In de parochie van Made (1973-1985) en daarna tot 1994 als ziekenhuispastor in het Elkerliekziekenhuis te Helmond; hij ging toen wonen in Bakel.

Jan behield zijn voorliefde voor de Duitse taal: hij had veel pastorale contacten met zusters in Duitsland. Ook in de Nederlandse en Vlaamse provincie van SCJ had hij functies: als rector van de regionale communiteit Helmond (1995-2004), en ruim 15 jaar als lid van de Financiële Commissie.

Jarenlang leefde hij mee met de communiteit van Asten. Toch voelde hij zich het liefst “thuis” in Bakel, ook dicht bij leden van zijn familie. Eind 2020 verhuisde Jan naar Gemert om daar betere verzorging te krijgen. Daar heeft hij maar korte tijd gebruik van kunnen maken. Als een zeer beminnelijk lid van onze vereniging bezocht hij vaak de jaarlijkse contactdagen.

Jac Kunen

Jac KunenJPGJac Kunen werd geboren op 8 april 1938 in Breda en overleed 15 oktober 2020 in Apeldoorn.

Na de lagere school gaat hij in 1950 naar het Juvenaat in Bergen op Zoom. Na een aantal maanden noviciaat in Asten wordt hij in 1957 naar huis gezonden.

De kiemen, die zijn gelegd in liturgie, geschiedenis, talen, cultuur én muziek in het bijzonder, komen tot bloei in zijn latere leven.

Dankzij de directeur van de kweekschool pakt Jac de studie verder op en gaat hij het onderwijs in, een plek waar hij zich thuis voelt.

Ook  studeert hij in de avonduren koordirectie aan het conservatorium.

Als muziekconsulent in Apeldoorn en later stafmedewerker bij de Culturele Raad Overrijssel wilt hij kinderen en jonge mensen enthousiasmeren voor muziek en kunst en beginnend talent ondersteunen. Aan het einde van zijn werkzame leven en na zijn pensioen geeft hij met veel plezier cursussen over muziek .

Zijn hele leven is hij betrokken bij de liturgie in verschillende parochies en dirigeert hij menig kerkkoor.

Jac is in 1964 getrouwd met Anne-Marie, zij kregen 3 kinderen en 4 kleinkinderen. Na  een afnemende gezondheid door een nierziekte, is hij na een korte ziekenhuisopname door een val op 82 jarige leeftijd in het bijzijn van zijn vrouw overleden.

Pagina 1 van 21