button-muziek

button-link

Theo van den Broek

Theo van den Broek 2Op 20 februari 2018 is Theo van den Broek overleden. Theo is op 1 juni 1923 in Deurne geboren.

Hij startte zijn priesteropleiding in 1938 op Christus Koning in Helmond en vervolgde die in 1941 op het Juvenaat H. Hart in Bergen op Zoom. In 1942 eindigde daar zijn verblijf door de bezetting van het Juvenaat door de Duitsers.

Eind december 1942 werd hij via een vriend (B. Koolman) aangenomen op het Seminarie voor latere roepingen te Deuil-Montmagny (ten noorden van Parijs). Omdat hij geen geldige papieren had duurde het tot Augustus 1943 voordat hij, met hulp van L’Abbé Terruwe (ook uit Deurne) via een lange omweg naar Montmagny vertrok. Daar werd hij December 1943 op het gemeentehuis gearresteerd door de Gestapo. Als door een wonder was hij de enige van de gevangenen die niet op transport naar Dachau werd gezet en kwam hij door tussenkomst van de Ortskommandant vrij.

Op 29 juni 1953 werd hij in de kathedraal van Versailles tot priester gewijd en op 12 juli 1953 droeg hij zijn Eerste Plechtige H. Mis op in kerk van Gerardus Majella in Deurne/Walsberg.

Hierna was hij kapelaan in respectievelijk Bezons, Meudon Bellevue en Rueil-Malmaison (allen in Frankrijk). Vervolgens als aalmoezenier in een Verpleeg-Verzorgingshuis in Limail-Brevannes.

Uitgezonderd de oorlogsjaren en de jaren in het Verpleeghuis heeft hij in Frankrijk een hele mooie tijd gehad waar hij met dankbaarheid op terugblikte. Vanwege de slechte situatie in het Verpleeghuis stapte hij in 1968 over naar het bedrijfsleven en heeft hij uiteindelijk tot zijn pensioen in 1981 gewerkt als opleidingsfunctionaris bij Rank-Xerox in Venray.

“Faut-il nous quitter sans espoir, sans espoir de retour,

Faut-il nous quitter sans se revoir un jour,

Non, mes amis, ce n’est q’un au-revoir,

Oui, nous nous reverrons un jour”

Gerard van der Locht

Ggerard van de LochtOp 10 november 2018 is Gerard van der Locht uit Volkel op 73-jarige leeftijd overleden.

Gerard is op 1 mei 1945 geboren in Volkel als vierde in een gezin van 10 kinderen. 

In 1958 is hij -via pater Bontje- zijn SCJ-studie begonnen op Christus Koning te Helmond en heeft deze in 1959 op het broederjuvenaat in  Sittard voortgezet. Daar heeft hij tot 1962 de opleiding LTS timmeren gevolgd. Na het beeidnigen van zijn opleiding is hij gaan werken als timmerman.

Hij leerde zijn vrouw Ria tijdens het dansen op 11 april 1966 kennen en samen trouwden zij op 4 juni 1971. Uit hun huwelijk werden twee zonen geboren.

Op zijn 59e is hij in 2004 met de vut gegaan.
Maar de betekende niet dat hij toen gestopt is met werken. Iedereen die aan hem vroeg of hij iets wilde doen, kreeg altijd ja, want nee zeggen kende hij niet.

Samen met de club van “Volkel in de Wolken”, tegenwoordig ‘de vrijwilligersclub van Jan Coppens’ was hij altijd bezig om allerhande klusjes in Volkel op te knappen voor het goede doel, want Volkel was zijn alles. Zijn laatste klus was de bol op de zuil voor de pastorie.

Hij is dan ook niet voor niks in 1998 “verdienstelijk Volkelnaar” geweest. Hij trad nooit op de voorgrond, maar stiekem was hij apetrots.

Naast het klussen had Gerard nog veel andere hobby’s, zoals de veteranensportdag van de KPJ, waar hij meestal bovenop de piramide terug te vinden was. Dansen bij countryclub Join-in en bij de scouting deed hij alle voorkomende klusjes.

Maar zijn lust en zijn leven was toch wel het wandelen waar hij mee begon toen hij met de vut ging. Liefst lange afstanden en op een flink tempo. Inmiddels heeft hij 13 keer met gemak de vierdaagse van Nijmegen en daarnaast ook nog 8 keer de Kennedymars uitgelopen.

Gerard was “unne gouwe mens met gouwe handjes”. Wat zijn ogen zagen, konden zijn handen maken.  

Wat was hij trots op zijn kleinkinderen en zij op hem.
Ze hebben altijd een super opa aan hem gehad: hun slaapkamermeubels heeft hij gemaakt, een speelhuis achter het huis gebouwd, altijd bereid om de schommel nog eens een keer aan te duwen of de kinderen op de rekstok te tillen, mee voetballen, verstoppertje spelen, over het gras rennen, niks was hem te dol.

Op 25 september 2018 ging Gerard naar de huisarts omdat hij 5 kilo was afgevallen. Op 9 oktober kreeg Gerard te horen dat hij ernstig ziek was, zonder kans op genezing.

Gerard klaagde nooit, ook nadat hij de diagnose had gekregen.  

Toen hij na een zware chemotherapie wat opgeknapt was, kon hij op 7 november weer doen wat hij het liefst deed, dus ging hij ’s middags mee klussen met Ad en de vrijwilligers club. Wat heeft hij daar van genoten. Veel mensen hebben hem die middag nog gezien.

Toen hij thuis kwam voelde hij zich niet lekker. Terwijl Ria 112 belde, kreeg Gerard een zware hartaanval omdat zijn kransslagader verstopt zat. Helaas heeft de reanimatie en alle zorg daarna in het Catharina ziekenhuis hem niet meer kunnen redden.
Op 10 november 2018 is Gerard in de leeftijd van 73 jaar , waarin hij nooit ziek geweest is en nooit medicijnen heeft gehad, overleden.  
Op 16 november is in een overvolle Heilige Antonius Abtkerk te Volkel afscheid van hem genomen.

Bernhard van Berlo

Bernhard van BerloOp 23 september 2018 is Bernhard van Berlo uit Venray overleden.

Bernhard is in 1950 met zijn priesteropleiding op Christus Koning begonnen en heeft in 1971 als broeder Remigius in Asten zijn SCJ-periode afgesloten.

In Loopmare 151 [december 2010] staat een interview gepubliceerd, wat Cor van Dijk van hem afgenomen heeft.Dit interview kunt u hier nalezen.

Willem Spekhorst

Mr. Willem Spekhorst tekst

Wim Spekhorst fotoWim werd in Lonneker geboren op 01 juli 1938 en overleed op tachtig jarige leeftijd op 21 juli 2018 in Grubbenvorst.

Na zijn kinderjaren en de lagere school kwam hij in 1950 -na de dood van zijn vader - op het Missiehuis Christus Koning te Helmond en ging daarna naar het Juvenaat in Bergen op Zoom. Voor Wim een fijne tijd; mogelijkheden tot ontwikkeling en sport.

Na het overlijden van zijn broer was hij in 1956 nodig in de familie en verliet het Juvenaat. Zodoende maakte hij de laatste 2 jaren van het gymnasium af in Oldenzaal bij de Carmelieten.

Nu volgde er allereerst de diensttijd bij de commondo”s, vrij denkend, autonoom en doorzettend.

Na zijn diensttijd trouwde hij en er werden 3 kinderen geboren.

Spekhorst Wim zwarte madonnaJPGHij kreeg de mogelijkheid om nog te gaan studeren en werd fiscaal jurist. Hierdoor kwam voor hem de mogelijkheid om de levensspreuk van zijn vader “Wat gij de minsten der Mijnen hebt gedaan, hebt gij Mij gedaan” in daad om te zetten. Er kwamen mensen als Jan Broeders op zijn pad, die hij kon helpen met bijv. hun werk in Roemenië.

Door zijn werk op de HEAO kreeg hij de gelegenheid om zomercolleges te geven in Barcelona. Met zijn liefde voor Spanje ontdekte hij de Montserrat, de zwarte Madonna en de vrede van die plaats.

Ook ontmoette hij menig markante mensen, het leven kreeg voor hem daardoor een andere dimensie.

Maar met het ouder worden toont zich de ziekte van dementie. Een verdrietige weg voor Wim. Hij kon bijna niet meer met mensen praten, discussiëren en kritisch wilde leren denken.

Hij wilde dat op de begraafplaats de “Unvollendete “van Schubert gespeeld werd, want het leven gaat verder zei hij.

Dit wensen wij ook voor Wim.

Frans Mollemans

Frans Mollemans

Frans werd op 21 juni 1947 in Helmond geboren als zevende uit een gezin van acht kinderen.

Hij overleed op 17 juli 2018 op 71 jarige leeftijd.

In het gezin waarin hij opgroeide - dit kwam vooral door zijn moeder - speelde het geloof een grote rol.  Op zondagavond naar het lof en daarna – waar Frans naar uitkeek - een frietje eten bij cafetaria Brugmans bij de kerk.
Maar hij genoot ook ontzettend van de lange wandelingen in het Bakelsbos, die zijn vader met zijn kinderen organiseerde en dan naar huis om de lekkere soep van moeder te eten.

In de zomermaanden ging hij als achtjarig manneke samen met zijn vader naar het zwembad in Helmond , maar avontuurlijk zoals hij was klom hij ook over het muurtje van het kerkhof om daar volop te spelen met zijn vriendjes.
Zijn lagere school bracht hij door op de St. Jozefschool en via het hoofd van deze school – Theo Driessen - werd hij lid van het St. Jozefkoor en zong in de vele missen van de
St. Jozefkerk. Het later opgerichte Theo Driessen Instituut is een cultureel begrip in Helmond  en is o.a. de thuisbasis van het St. Jozefkoor, Capella Musica Sacra , de Kamermuziekcyclus Theo Driessen en de Morrisdansgroep Helmond. In 1959 ging Frans naar het Missiehuis Christus Koning in Helmond om daar zijn priesteropleiding te starten, welke hij later vervolgde op het Juvenaat in Bergen op Zoom. In 1964 verliet hij het Juvenaat.
In de periode van zijn priesteropleiding was hij op velerlei gebied actief aanwezig. In Helmond maakte hij bijv. onderdeel van de volièregroep en in Bergen op Zoom zien wij hem op vele foto’s sportend [voetballend] en zingend voorbij komen. In de dorpen rondom Helmond verzorgde hij met pater van Vught filmvoorstellingen voor missiedoeleinden.

Als lid van de Vereniging Oud-leerlingen SCJ bezocht hij bijna jaarlijks de Contactdagen en was daar een zeer gezien persoon.

In zijn werkzaam leven is hij vooral op administratief gebied bezig geweest.   

In 1969 leerde hij Nellie kennen en wat begon als een vriendschap werd snel meer. Op 19 mei 1971 trouwden zij in het Kapelleke van Binderen te Helmond. Uit hun huwelijk werd in 1972 Sandra en in 1975 Freek geboren. In zijn toenmalige woonplaats Aarle-Rixtel , waar hij zeer sociaal betrokken was, organiseerde Frans 10 jaren lang de Jeugdvakantieweek.  

Maar zijn roots lagen toch in Helmond, waarnaar zij in 1985 besloten terug te keren.

Samen met Nellie heeft hij vele landen  - met vliegtuig en via cruises- over de gehele wereld bezocht. En omdat zijn grootste hobby fotograferen was, bracht hij hiervan duizenden prachtige foto’s mee naar huis. Maar hij fotografeerde o.a. ook de verbouwing van Christus Koning en vele van zijn foto’s - van de mooiste plekjes in Helmond - zijn bijna wekelijks te zien op de TV-Helmond. En samen met Nellie was hij een zeer geoefende bridger.

Maar Frans genoot ook in het klein van een broodje kroket, een mooie voetbalwedstrijd, moppen tappen of een vriendenavond met goeie praat.

Maar het meest genoot hij van zijn vrouw, zijn kinderen en vooral van zijn kleinkinderen.
Op het gedachtenisprentje stond dan ook geschreven “Wij zijn dankbaar dat wij van jou mochten genieten”.
De uitvaartdienst heeft op 23 juli plaatsgevonden in de St. Jozefkerk te Helmond, de kerk van zijn jeugd.

Daan van der Gaag

Daan van der GaagJPGOp 5 juli 2018 is Daan van de Gaag overleden. Hij woonde in Etten-Leur en werd 91 jaar. 

Daan is geboren op 20 juni 1927 in Delft als vierde in een gezin met uiteindelijk zijn 2 broers en 5 zussen.

In 1941 is hij op het Juvenaat te Bergen op Zoom via zijn middelbare school aldaar zijn SCJ-opleiding gestart en heeft deze in 1951 in Liesbosch beëindigd.

Na 5 jaar werken is hij psychologie gaan studeren aan de universiteit te Leiden en in december 1963 studeerde hij succesvol af.

Hij is 57 jaar getrouwd geweest met Wil en samen hebben zij 2 dochters gekregen. Hij was ook de trotse opa van 3 kleindochters en 4 kleinzonen.

Na een werkzaam leven als schoolpsycholoog in het onderwijs in de regio Den Haag en daarna in Etten-Leur is hij op 5 juli 2018 in de leeftijd van 91 jaar gestorven.
De kerkelijke uitvaart vond plaats op 12 juli 2018 in de kerk van de H. Petrus te Etten-Leur.

Op zijn rouwkaart staat vermeld, dat Daan een kleurrijk persoon is geweest.

Ook stond hierop vermeld: “Ouderdom komt met gebreken en dat is maar goed ook, want dat maakt dat je ook afscheid kunt nemen van het leven”.